Columns
|
Ik denk dat ik kan schrijven.
door NBTD
Ik denk dat ik kan schrijven. En daarom ervaar ik ook de onweerstaanbare drang om jullie mijn mijn inziens briljante stukje proza te laten opnemen, in de ijdele hoop positieve reacties los te weken die mij zullen motiveren dit soort dingen nogmaals te doen. Zoals misschien is opgevallen heb ik twee keer achter elkaar het woord "mijn" gebruikt (respectievelijk 42 en 41 woorden geleden), wat uit... lees meer |
|
Voldoening
door Lola
Dit is alles wat ik nodig heb. Ik heb ontdekt dat mensen graag vrolijkheid zien of willen lezen of dat is toch wat de meerderheid van de mensen wilt. Daarom heb ik besloten om vanaf nu een leven in mijn tekst te brengen! Het kan dat ik ongelooflijk hard zal falen (kijk die positieve energie) maar ik zal eerst en vooral mijn best doen. Als ik vrolijke dingen schrijf heb ik ook meestal... lees meer |
|
"darmproblemen". het allereerste hoofdstuk.
door Lola
Op een dag werd Lola terug wakker. Geschrokken door een droom, of misschien was het helemaal geen droom. Misschien was het wel de harde naakte realiteit die haar uitlachte. Een vlaag van schaamte overviel haar als een plotse regenbui of een aangroeiende hittegolf. Het eerste waar ze aan dacht was haar te hoge bloeddruk. Ik laat mij in de zetel ploffen en ervaar hartkloppingen. Geen ha... lees meer |
|
Een fijne kerst
door Mitchell
De familie Van Schrauwen was een zeer welgestelde, voorname familie. Vader Victor-Alphonse was een belezen man en reeds de vierde telg van de familie die aan het hoofd stond van Van Schrauwen International Soap & Bathing Industries. In den beginne was bed-overgrootvader Ernest-Roger begonnen met het maken van Marseillezeepjes en dat sloeg destijds in als een bom. Victor-Alphonse staat vand... lees meer |
|
Ik denk luidop aan wijven
door Lord Flashheart
Ik ben het beu. Ik ben het ongelooflijk beu dat ik word gesleten als een oude man. Een oude man die z'n hitsige blik niet meer beantwoord ziet door jonge, strak in het vel zittende bijna twintigers. Neen, het maakt niet uit of het meisjes of jongens zijn. Nu dien ik smachtende blikken weg te wimpelen van vrouwen die veel te vroeg getrouwd zijn met hun eerste lief, en toch maar dringend eens een... lees meer |
|
De bellenesskliniek iv
door Mael
Leiff keek zijn agenda na met de afspraken die gepland stonden voor de dag en overliep de namen van patiënten en chirurgen. “Jeannine Lefevre, dat zegt me iets.” Leiff keek peinzend naar z’n scherm, opende een internetvenster een googlede de naam. Grijnzend keek hij naar het gevonden resultaat. “Cindy, verzet de afspraak voor Jeannine Lefevre naar mij en boek dr. Roofthoofdt en dr. Stevens er... lees meer |
|
De bellenesskliniek iii
door Mael
Leiff schrok wakker. Iemand had op de stopbel geduwd. Hij keek rond hem en zag het oud vrouwtje van daarnet zich klaarmaken om van de bus te stappen. Hij keek terug uit het raam en zag dat de halte waar het vrouwtje afmoest slechts één halte verwijderd was van de halte waar hij af moest stappen. Dit was zijn kans! Hij stond recht en nam zijn aktetas tussen zijn benen terwijl hij zich vasthield... lees meer |
|
De bellenesskliniek ii
door Mael
Leiff Hoeybrechts wachtte al zeker twintig minuten op zijn bus naar het centrum van de stad. Hij was woedend. Zijn secretaresse was vergeten naar de garage te bellen om een vervangwagen te reserveren terwijl zijn auto een groot onderhoud kreeg. Nog een geluk dat het niet regende, want hij was zijn jas in zijn auto vergeten. Wanneer de bus eindelijk daar was haalde hij opgelucht adem. Misschien... lees meer |
|
De bellenesskliniek i
door Mael
“Zal ik jullie direct een afspraak geven voor volgend jaar?” vroeg Leiff Hoeybrechts, plastisch chirurg en directeur in zijn eigen “Bellenesskliniek” aan zijn twee patiëntes. Het waren moeder en dochter die langgekomen waren om op beiden een liposuctie uit voeren. Ze zaten nu bij hem op kantoor voor de check-up. De reden van Leiffs vraag was omdat hij hun type wel kende: ze hadden een lopende ... lees meer |